#33dni
Litania do b\u0142ogos\u0142awionej siostry Julii Rodzi\u0144skiej <\/p>"},"content":{"rendered":"
Proponujemy Wam przyja\u017a\u0144 z t\u0105 B\u0142ogos\u0142awion\u0105.<\/strong> #33dni<\/big><\/strong>. Codziennie jedno wezwanie z litanii do niej. Codziennie jej u\u015bmiech, dar pokoju, dar serdeczno\u015bci, dobrych decyzji, rado\u015bci.<\/p>\n Zapraszamy do naszych medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych. O 19.00 wiadomo\u015b\u0107 od nas dla s. Julii. Ca\u0142a dob\u0119 opieka s. Julii dla nas. Czy we\u017amiecie udzia\u0142?…<\/p>\n A poni\u017cej informacje o tej wspania\u0142ej, fascynuj\u0105cej kobiecie, ze wst\u0119pu do ksi\u0105\u017cki s. Benedykty.<\/p>\n \u201eKim by\u0142a bohaterka tej ksi\u0105\u017cki? Siostra Julia Rodzi\u0144ska, dominikanka,
\nurodzi\u0142a si\u0119 w roku 1899 w Nawojowej ko\u0142o Nowego
\nS\u0105cza i tam sp\u0119dzi\u0142a dzieci\u0144stwo. To nie by\u0142o \u0142atwe dzieci\u0144stwo
\ni dlatego my\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017ce by\u0107 patronk\u0105 wszystkich dzieci osieroconych
\nalbo pochodz\u0105cych z rodzin dysfunkcyjnych. Ale te\u017c patronk\u0105
\nwszystkich nauczycieli, wychowawc\u00f3w, pedagog\u00f3w. Nikt
\ntak dobrze nie rozumia\u0142 dzieci\u0119cej biedy jak ona. Kiedy mia\u0142a
\n9 lat, umar\u0142a jej mama, a 2 lata p\u00f3\u017aniej tato. Ma\u0142\u0105 Stasi\u0119 (bo takie
\nimi\u0119 otrzyma\u0142a na chrzcie \u015bwi\u0119tym) oraz jej m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119
\nprzygarn\u0119\u0142y pracuj\u0105ce w Nawojowej siostry dominikanki. Wychowa\u0142y
\nte dziewczynki jak w\u0142asne dzieci. Szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 otoczy\u0142a
\nje prze\u0142o\u017cona domu, siostra Stanis\u0142awa Leniart, kt\u00f3ra sama
\njako dziecko straci\u0142a rodzic\u00f3w.
\nKiedy Stasia sko\u0144czy\u0142a szko\u0142\u0119, wyzna\u0142a swojej \u201emamie\u201d (bo tak
\nnazywa\u0142a siostr\u0119 Stanis\u0142aw\u0119), \u017ce chce zosta\u0107 dominikank\u0105. Nie
\nby\u0142y to \u0142atwe czasy, bo trwa\u0142a I wojna \u015bwiatowa. Mimo to dziewczyna
\nwst\u0105pi\u0142a do nowicjatu. Po z\u0142o\u017ceniu \u015blub\u00f3w zakonnych i uzupe\u0142nieniu
\nwykszta\u0142cenia zosta\u0142a nauczycielk\u0105 i wychowawczyni\u0105
\nw prowadzonych przez nasze zgromadzenie domach dla sierot.
\nNajd\u0142u\u017cej \u2013 bo a\u017c 22 lata \u2013 by\u0142a w Wilnie. Ca\u0142e swoje serce w\u0142o\u017cy\u0142a
\nw rozw\u00f3j prowadzonego przez siostry dominikanki zak\u0142adu
\ndla sierot, kt\u00f3rego by\u0142a kierowniczk\u0105.
\nNie poprzesta\u0142a na tym. Co roku organizowa\u0142a letnie p\u00f3\u0142kolonie
\ndla wile\u0144skich dzieci ulicy. Szybko sta\u0142a si\u0119 w mie\u015bcie znana
\ni doceniana, otrzymywa\u0142a nagrody i by\u0142a bohaterk\u0105 reporta\u017cy
\nprasowych. Na co dzie\u0144 skromna i zapracowana. Kochaj\u0105ca dzieci
\nz sieroci\u0144ca jak matka. Ubiera\u0142a je w pi\u0119kne, kolorowe sukienki,
\na nie tak jak w wi\u0119kszo\u015bci sieroci\u0144c\u00f3w \u2013 w mundurki. Chcia\u0142a,
\n\u017ceby czu\u0142y si\u0119 jak w domu, a nie jak w zak\u0142adzie. To by\u0142 taki
\nkatolicki Korczak w sp\u00f3dnicy\u2026
\nWtedy w\u0142a\u015bnie zasta\u0142a j\u0105 wojna. Siostra Julia nie uciek\u0142a i nie
\npozostawi\u0142a sieroci\u0144ca bez opieki. Dop\u00f3ki mog\u0142a, pracowa\u0142a
\nw zak\u0142adzie dla sierot wraz z innymi siostrami ju\u017c nie jako wychowawczyni,
\nlecz jako wo\u017ana i sprz\u0105taczka (bo zak\u0142ad przej\u0119li
\nSowieci i przekazali go Litwinom) \u2013 byle tylko mie\u0107 kontakt z wychowankami.
\nSzybko jednak nowe w\u0142adze plac\u00f3wki pozby\u0142y si\u0119 si\u00f3str.
\nSiostra Julia nie rezygnowa\u0142a jednak z szukania ludzi potrzebuj\u0105cych
\npomocy. Organizowa\u0142a tajne komplety. Pomaga\u0142a
\nksi\u0119\u017com emerytom pozbawionym \u015brodk\u00f3w do \u017cycia, partyzantom
\ni prawdopodobnie \u017bydom. Niestety, nie ma \u017cadnych spisanych
\n\u015bwiadectw, jak dok\u0142adnie ta pomoc wygl\u0105da\u0142a. Wiemy tylko,
\n\u017ce siostra Julia i pozosta\u0142e dominikanki zosta\u0142y aresztowane
\n\u201eza kontakty z polskimi partyzantami i dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105\u201d.
\nNadszed\u0142 ten dzie\u0144: 12 lipca 1943 roku. Gestapo aresztowa\u0142o
\nsiostr\u0119 Juli\u0119 i trzy inne siostry dominikanki. Zawieziono je do wi\u0119zienia
\nna \u0141ukiszkach. Wsp\u00f3\u0142siostry szybko wypuszczono, a siostr\u0119
\nJuli\u0119 osadzono w izolatce, gdzie nie mo\u017cna by\u0142o si\u0119 ani po\u0142o\u017cy\u0107,
\nani stan\u0105\u0107 na nogi, i okrutnie torturowano. Nikogo nie wyda\u0142a.
\nPo roku zosta\u0142a wywieziona do obozu w Prawieniszkach, a potem
\ndo obozu koncentracyjnego w Stutthofie ko\u0142o Gda\u0144ska (dzisiejsze
\nSztutowo). I to by\u0142 ostatni odcinek jej w\u0119dr\u00f3wki. Wybuch\u0142a
\nepidemia tyfusu plamistego. Wi\u0119\u017ani\u00f3w zara\u017conych t\u0105 chorob\u0105
\ngromadzono w tak zwanej umieralni: baraku nr 30, przeznaczonym
\npierwotnie dla \u017byd\u00f3wek. Panowa\u0142y tam najgorsze warunki.
\nSiostra Julia podj\u0119\u0142a decyzj\u0119, \u017ce p\u00f3jdzie do zara\u017conych. Oczywi\u015bcie
\nnie chodzi\u0142o o pomoc medyczn\u0105 \u2013 w obozowych warunkach
\nnieosi\u0105galn\u0105 \u2013 lecz o bycie przy tych ludziach, wspieranie
\nich modlitw\u0105, dawanie nadziei\u2026 Ciekawe, \u017ce kilka wi\u0119\u017aniarek
\nwysz\u0142o z choroby. W\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki tej nadziei. Siostra Julia jednak
\nzarazi\u0142a si\u0119 tyfusem i zmar\u0142a 20 lutego 1945, tu\u017c przed ko\u0144cem
\nwojny i wyzwoleniem obozu\u201d.